NIEUWS & ACTUALITEITEN

CONTACTGEGEVENS

FEA © 2014  |  Privacy Policy

TEL. 035-6010793 SPOED 06-15637730

FEA VERLOSKUNDIGEN

Beppie Benschop

Joyce van Steeg

Eveline van der Woud

 

PRAKTIJKADRES

Dalplein 61

3762 BN Soest

Telefoon     035-6010793

Spoed        06-15637730

Email         info@fea-verloskundigen.nl

Welkom bij verloskundigenpraktijk fea, verloskundige soest, verloskundigenpraktijk soest, soesterberg, zwanger in soest, bevallen in soest, echo in soest, verloskundigen, zwangeschap soest, vitae, verloskundigenpraktijk, bevalling, kraambed, geboorte baby, borstvoeding, badbevalling, thuisbevalling, ziekenhuisbevalling

DRUK, DRUK, DRUK.....

DRUK, DRUK, DRUK.....

 

Ons vak is eigenlijk nooit te voorspellen, en dat begint al bij de lijst met uitgerekende zwangeren. Er zijn maanden dat we een heel gemiddeld aantal bevallingen hebben, maanden dat we het rustig hebben en maanden waarin het druk is. Stiekem vragen we ons af hoe dit kan, maar de natuur laat zich niet leiden..... Dit jaar leek het erop dat onze septembermaand druk zou worden....... heel druk.

 

Bevallen er normaal per maand zo’n vijftien tot twintig vrouwen in onze praktijk, september telde met éénendertig uitgerekende dames toch echt bijna het dubbele. Leuk natuurlijk, maar dit vroeg wel om extra planning en organisatie. Extra spreekuur werd gecreëerd, en ook spraken we af wie er standby zou staan als er toch toch twee van onze zwangeren tegelijkertijd zouden bevallen. Wat er eigenlijk op neer kwam dat iedereen continue zijn telefoon bij de hand had, en leuke oppasadresjes werden verzonnen voor de kids. We waren er klaar voor, we hadden er zin in, septemberbevallingen?..... kom maar op!

 

En zo begonnen we met frisse moed aan de superdrukke maand. De dienstdoende nam in spanning de praktijkmobiel over...... wie zou er gaan bevallen, Suus, Mirjam of toch Marieke? Onrustig keerde we ons om in onze bedden...... maar er gebeurde niks..... helemaal niks. Geen Suus met weeën, geen Mirjam met gebroken vliezen, de praktijktelefoon bleef stil.

 

Langzaamaan werd iedereen die in het begin van de maand was uitgerekend overtijd. Tegelijkertijd diende de nieuwe hoogzwangeren zich alweer aan. Het overdragen van de praktijkmobiel begon steeds meer op een estafette te lijken. Balend dat er niemand bevallen was maar ook een beetje opgelucht niet meer verantwoordelijk te zijn over het enorme aantal uitgerekende zwangeren werd de telefoon doorgegeven aan de volgende verloskundige. Om vervolgens weer als achterwacht vastgekluisterd te zitten aan je privémobiel. Hoe moest dit gaan?

 

Tot de nacht in de nacht van twaalf september de telefoon ging. Het was Marieke, ze twijfelde of de bevalling begonnen was......

 

In een seconde was ik wakker en had ik normaal nog wel iets uitgebreider uitgevraagd waar deze twijfel op gebaseerd was, nu stond ik voordat ik het wist bij Marieke’s voordeur...... “Laat ze alsjeblieft gaan bevallen,” dacht ik bij mezelf.

 

Voorzichtig informeerde ik naar de weeën. Marieke bekende schoorvoetend dat ze maximaal om de 15 minuten waren, maar dat ze het toch niet goed meer van zich af had kunnen zetten. “Oh nee”,  dacht ik.... “nog steeds geen bevalling.” Maar niets was minder waar, Marieke had al vijf! centimeter, maar er was geen wee te zien. “Ongelooflijk dacht ik 5 centimeter en geen wee!!" "Wat nu?" Ik kon Marieke, die haar derde kindje kreeg, toch onmogelijk alleen laten. Even keek ik Marieke en haar man aan, toen zei ik “We gaan ervoor!” “Pak de ziekenhuistas maar, we gaan op pad!”

 

Een half uur later zaten we, veel te gezellig, met zijn drieën in het ziekenhuis. “Hé Marieke", zei ik, “hoe gezellig het nu ook is, we gaan wel kijken of we de weeën een zetje kunnen geven”... “één van de beste trucjes hiervoor is om je vliezen te breken”. Marieke was er ook helemaal klaar voor en, gelukkig.... het werkte. Korte tijd na het breken van de vliezen veranderde ons nachtelijke theekransje in geconcentreerd weeën opvangen.

 

Toen ging het allemaal snel. Heel snel. De weeën werden steeds pittiger. Een klein uur later hoorde ik Marieke zeggen, “volgens mij heb ik persdrang.” Marieke had helemaal gelijk... en een kwartier later lag Linde, twee uur na de weeloze thuisvisite, op Marieke’s buik. Een blakend gezonde dochter!

 

Trots stapte ik een uur later het ziekenhuis weer uit. Nog voor ik de sleutel in het contact van mijn auto kon steken ging de telefoon. Het was Suus, de vliezen waren gebroken en de weeën begonnen nu echt pittig te worden.

 

Yes!!! Onze septembermaand was losgebarsten......

 

 

P.S. Uiteindelijk zijn al onze zwangeren prachtig bij de dienstdoende verloskundige bevallen.... zonder de standby collega nodig te hebben.... :-)

 
X

Wachtwoord

Verkeerd wachtwoord, stuur ons een mail